Powietrzny Lotniskowiec Bojowy ,,Zosiolin,,

[Эрик Дрэвнин]

Nazwa: "Zosiolin" – Powietrzny Lotniskowiec Bojowy
Parametry techniczne:
Długość: 300 m
Szerokość (kadłuba): 60 m
Wysokość (z nadbudówką): 60 m
Objętość gazu nośnego: ok. 2,5 mln m³ (hel/wodór w komorach wewnętrznych)
Waga całkowita: ~25 000 ton (w tym 12 000 t konstrukcja, 5 000 t uzbrojenie, reszta załoga, ładunek, napęd)
Gaz nośny: Hel (dla bezpieczeństwa)
Prędkość maks.:~160 km/h (napęd turboelektryczny)
Zasięg: 5 000–8 000 km (z dodatkowymi zbiornikami)
Napęd: 4 silniki turbowentylatorowe + 1 główny generator do zasilania całej jednostki
Załoga: ok. 200 ludzi (pilotów, inżynierów, obsługi pokładu, techników)
Załadunek:8 lekkich myśliwców
Uzbrojenie:
• 4 wieże z działami 105 mm (obrotowe, przeciwlotnicze/lądowe)
• 4 stanowiska z podwójnymi działkami automatycznymi (np. 35 mm)
• Systemy rakiet obronnych (12 wyrzutni krótkiego zasięgu)
Opis operacyjny:
Zosiolin to powietrzny pancernik klasy strategicznej, zaprojektowany jako mobilna baza lotnicza i wsparcie artyleryjskie. Choć podatny na ostrzał z ziemi, jego wysokość operacyjna (4–8 km) i wsparcie ze strony myśliwców sprawiają, że może prowadzić operacje głęboko za linią frontu. Idealny do zastraszania, przenoszenia siły i szybkiego rozmieszczania eskadr szturmowych.
Cechy szczególne:
• Opancerzenie kompozytowe (lekko-oporne) – chroni przed lekkimi pociskami i rakietami.
• Systemy zakłócające radar – trudny do wykrycia z ziemi.
• Hangar wewnętrzny z podnośnikami i windami
• Podsystemy autonomiczne i AI wspomagające załogę