Beatudia

Feliks Dzierżyński, uzyskawszy dnia 4 kwietnia 2025 roku obywatelstwo Beatudzkiej Republiki Demokratycznej, zaczął angażować się w działalność na jej terytorium. Dnia 9 kwietnia wstąpił on do Ludowej Partii Szczęścia, deklarując swoje poglądy jako komunistyczne. Jednocześnie w Beatudii działała wówczas inna osoba, Eryk Drewnin. Eryk Drewnin założył przedsiębiorstwo „Rewolucja” produkujące samochody. Gdy Eryk Drewnin zmarł, przekazał „Rewolucję” Feliksowi Dzierżyńskiemu, ten z kolei przekazał „Rewolucję” Beatudii. Gdy Drewnin postawił jednak przy swojej śmierci znak zapytania, próbując ją niejako cofnąć, Dzierżyński zażądał od władz BRD zwrotu przedsiębiorstwa, które było już znacjonalizowane i należące do całego ludu miast i wsi Beatudii. Gdy spotkał się z odpowiedzią na „nie”, a także że stawianie takich żądań nie przystoi członkowi partii komunistycznej stwierdził, że należy mu się osobiście określony procent zysków z „Rewolucji”. Miał on wynieść 25%. Zgodzenie się na takie żądanie byłoby zdradą LPS wobec ludu pracującego i swojej idei. Państwo, do którego należało już przedsiębiorstwo, nie mogło pozwolić sobie na jego powrót do dawnego, niemalże kapitalistycznego charakteru. Ponadto, przedsiębiorstwo w pierwszej kolejności przeszło na własność BRD za zgodą właściciela Dzierżyńskiego, w związku z czym zmiana decyzji nie była już obowiązująca. Feliks Dzierżyński domagał się przejęcia przedsiębiorstwa we własne, prywatne ręce. Postawa ta, głodna zysku kapitalistycznego, znacząco kłóciła się z interesem narodowym Beatudzkiej Republiki Demokratycznej, przeczyła wcześniejszym deklaracjom ideologicznym Dzierżyńskiego jak i umyślnie zaprowadzano za jej pomocą chaos w administracji państwowej i partyjnej. Feliks Dzierżyński, pomimo licznych upomnień ze strony władz partyjnych i państwowych, kontynuował sianie zamętu w państwie, bezzasadnie podważając prawo państwa do własności nad „Rewolucją”. Co więcej, u Feliksa Dzierżyńskiego coraz widoczniejsze stawały się cechy karierowiczowskie. W związku z powyższym, dnia 23 czerwca 2025 roku Feliks Dzierżyński został obszernie skrytykowany oraz wydalony z partii za swoją antysocjalistyczną działalność (zał. 2). Ponadto, Feliksowi Dzierżyńskiemu, zgodnie z obowiązującym prawem za złamanie przysięgi złożonej dnia 4 kwietnia 2025r., odebrano obywatelstwo. Jak się później okazało, jeszcze za życia Drewnina, gdy Rewolucja stanowiła jego własność, część zysków ze sprzedaży samochodów trafiała do Dzierżyńskiego. Fakt ten wyszedł na światło dzienne dopiero gdy Dzierżyński zorientował się, że nie uzyska własności nad przedsiębiorstwem. Mówiąc o tym, zaczął więc domagać się od państwa wypłacenia odszkodowania zgodnie z wcześniej zawartą umową między nim a przedsiębiorstwem kierowanym jeszcze przez Drewnina. Cała ustalona kwota w postaci samochodów została przekazana przez Beatudię Dzierżyńskiemu, co sam Dzierżyński potwierdził (zał. 3). Następnie Feliks Dzierżyński zaprzestał swojej działalności związanej z Beatudią do dnia 28 lipca 2026 roku.

Dnia 28 lipca 2026 roku Feliks Dzierżyński ponownie zwrócił się do władz Beatudzkiej Republiki Demokratycznej, tym razem jako obywatel Drackiej Republiki Ludowo-Demokratycznej, z żądaniem wypłacenia mu rzekomo zaległego odszkodowania. Odszkodowanie to, jak pokazuje załącznik numer 3 słowami samego Dzierżyńskiego, zostało jednak wypłacone już w 2025 roku. Dzierżyński zaznaczył przy tym, że wciąż byłby skłonny do przejęcia przedsiębiorstwa z rąk państwa. Po spotkaniu się ze zdecydowaną odmową ze strony przedstawiciela władz Beatudii, próbował on na nowo podważać prawo państwa do własności nad przedsiębiorstwem. Po pokazaniu Feliksowi Dzierżyńskiemu jego własnych słów (załącznika nr.3), Feliks D. próbował podważać faktyczność przedstawionego faktu, sugerując że w skład odszkodowania wchodziło również 4016 rubli, co nie było prawdą. Odszkodowanie to obejmowało jedynie, mówiąc jego słowami, : „7 ludowców, 4 jeźdźców, 4 starców, 3 drewniczów i po 3 owieczkach 23 i 37 o łącznej sumie 4 016 rubli.”

W związku z rozbieżnością roszczeń Dzierżyńskiego z wcześniej wypowiedzianymi przez niego słowami, a także na podstawie zeznań świadków, wydarzeń z 2025 i 2026 roku oraz przeprowadzonego śledztwa POBN stwierdza się, że Feliks Dzierżyński podczas swojej działalności w Beatudii wielokrotnie próbował dokonać oszustwa państwa. Jednocześnie Państwowa Organizacja Bezpieczeństwa Narodowego uznała Feliksa Dzierżyńskiego za osobę niebezpieczną dla ustroju Beatudzkiej Republiki Demokratycznej, siejącą chaos wewnątrz struktur państwowych i partyjnych, w związku z czym zaleca się jego możliwie dużą izolację od życia państwowego i kulturalnego. Jednocześnie raport jasno oczyszcza Beatudzką Republikę Demokratyczną z postawionych jej przez Dzierżyńskiego zarzutów o nie wypłacenie należnego mu odszkodowania w postaci następujących pojazdów: 7 ludowców, 4 jeźdźców, 4 starców, 3 drewniczów i po 3 owieczkach 23 i 37 o łącznej sumie 4 016 rubli.