Beatudia

Tutaj odbędą się obchody

Około godziny 19:00 w centrum Dobromiasta zgromadziły się tłumy obywateli z całego BRD, delegacje zagraniczne oraz władze Beatudii. Lud roboczy ukazał tego dnia swoje poparcie dla budowy socjalizmu, wywieszając w oknach swoich mieszkań transparenty i czerwone sztandary. Na transparentach powszechne były hasła o zacieśnianiu sojuszu robotniczo - chłopskiego, solidarności z państwami Wspólnoty Państw Robotniczych i z ludem pracującym całego pollinu.

Jako pierwszy przemówił tow. Mateusz Brzęczyszczykiewicz

Towarzysze!
Witam Was na pierwszych obchodach dnia jedności socjalistycznej. Jest to święto, którego zadaniem jest uczczenie idei, jaka przyświeca nam na co dzień. Idei równości społecznej, twórczej współpracy i dążenia do rozwoju wspólnego dobra. Dzień ten czci jedność wszystkich sił postępowych - robotników, chłopów, państw demokracji ludowej. Jest on okazją do refleksji i do dalszego działania ku lepszej przyszłości.
Jak powszechnie wiadomo, jednym z przejawów tej jedności jest istnienie Wspólnoty Państw Robotniczych. Organizacji zrzeszającej państwa socjalistyczne, która w sposób wzorowy realizuje powyższe hasła. Przykładem takiej wzorowej współpracy są ostatnie, niefortunne wydarzenia z Dracką Republiką Ludowo- Demokratyczną w roli głównej, gdy Beatudzka Republika Demokratyczna, w imię solidarności z bratnim Związkiem Rad, wstrzymała pomoc dla Dracji, która zdradziła deklarowane przez siebie ideały, chcąc napaść na ZKRR. Związek Rad natomiast, w imię bratniej pomocy postanowił wspomóc akcję ochrony granic Beatudii, wysyłając do nas część swoich wojsk. Jako Premier Beatudii pragnę podziękować naszym braciom za okazanie takiej pomocy. Przykładów takiej współpracy wśród państw WPR można szukać jeszcze wiele.
W kwestii jedności socjalistycznej wewnątrz samej Beatudii, możemy mówić między innymi o jedności między Ludową Partią Szczęścia a ludem pracującym. Ludowa Partia Szczęścia, będąc przewodniczką mas, pełni przede wszystkim rolę nauczycielki ludu, prowadząc go ku lepszej przyszłości. Wyrazem takiego postępowania jest chociażby ustanowienie przez nią dzisiejszego święta.
Towarzysze, jak widzicie, nasz wspólny cel i współpraca w jego osiąganiu jest kluczem do dalszego rozwoju. Pamiętajmy o tym podczas naszej pracy - że pracujemy na wspólne dobro. Podczas odpoczynku - że bez wspólnego dobra byłby niemożliwy.
Niech się święci 1 liostopada!

Po zejściu Mateusza Brzęczyszczykiewicza z sceny. Na mównice wszedł Stanisław Kowalski

Towarzysze. Witam was w ten szczególny wieczór tego szczególnego dnia. Bardzo się cieszę że jesteśmy wstanie obchodzić dzień jedności socjalistycznej 1 Listopada. Tym bardziej się cieszę widząc delegacje Związku Rad i Magnifikatu. Ostatnimi czasy niestety mikronacje socjalistyczne stały się trochę mniej znaczące na arenie miedzyświatowej. W ZKRR zapadła cisza a w LRM wygasła domena forum. Mimo to nasz sojusz jakim jest Wspólnota Państw Robotniczych funkcjonował bez zarzutów. Choćby nawet ze względu na sytuację z DRLD o której już wspominał towarzysz Brzęczyszczykiewicz. Reakcja WPR była natychmiastowa i jeszcze tego samego dnia w którym Dracja wysyłała groźby w stronę ZKRR, nam udałp się ogłosić obronę granicy zachodniej. To bardzo dobrze świadczy o naszym sojuszu który nawet kiedy wszystko wydaje się jakby się waliło zawsze znajdzie sposób na to żeby się zorganizowac i przystąpuc do działania. Dzień jedności socjalistycznej to jednak nie jest tylko samo WPR. Zgrzeszyłbym gdybym nie wspomniał o naszych wiernych: Robotnikach, Chłopach i Żołnierzach którzy wraz z naszą partią budują silną i stabilną Beatudię. To dzięki wam drodzy towarzysze odnosimy sukcesy, od tych najmniejszych az po te największe. Wasza praca daje choć ciężka, daje nadzieję na lepsze i wygodniejsze jutro w naszej pięknej ojczyźnie. Bardzo dziękujemy za to że ufacie naszej partii i pomagacie nam każdego dnia tworzyć coraz to wspanialszy kraj jakim jest BRD

Po przemówiebiu Stanisław Kowalski zszedł z mównicy

Następnie głos zabrał Towarzysz Aleksej Reutow - Wiceprzewodniczący Rady Komisarzy Ludowych Związku Kolektywistycznych Republik Rad:

Towarzysze! Ludu pracujący miast i wsi!
Niezmiernie cieszę się, że w końcu ponownie mogę zabrać głos i do was przemówić po długiej przerwie. To prawda, że w Kraju Rad zapadła Wielka cisza, a kraj nawet nie popadł tyle w stagnację, co autentycznie w depresję. Jednakże pomimo tak trudnej sytuacji, chcemy ją zmienić. Może nie uda się odbudować tego, czym Związek Rad był kiedyś, ale najważniejsze by przywrócić jej rozwój!
Tutaj niezmiernie cieszy mnie fakt wciąż istniejącego naszego sojuszu, który mimo przeciwności losu i różnej sytuacji naszych narodów, wciąż istnieje i funkcjonuje. Uwierzcie mi na słowo, że jest to z pewnością jeden z fenomenów na skalę mikroświata. Wiele sojuszu łatwo popada w stagnację, łatwo przestaje funkcjonować. Lecz Wspólnota Państw Robotniczych do takowych nie należy. Wciąż słyszy się o niej, wciąż jest żywą Organizacją, która zobowiązuje, ale też przynosi pewne prawa i możliwości. Dzięki niej i bratniej pomocy innych nacji, wspólnie razem wciąż jesteśmy funkcjonujemy.
Towarzysze! Podsumowując, chciałbym na koniec powiedzieć, że cieszę się, że akurat mogę wziąć udział w tak szczególnym dniu. Bardzo chciałbym, żeby ta datą była szczególnie symboliczna, że faktycznie jest zapowiedzią zmian choćby dla samego Kraju Rad, który z powrotem może ruszyłby. Wiem, że na pewno nie tak, jak kiedyś funkcjonowaliśmy, ale może uda się Kraj Rad postawić w nowej odsłonie.Tym samym byśmy mogli wzmocnić WPR, wesprzeć w rozwoju Beatudię i pomagać robotnikom, chłopom i wszystkim proletariuszom z całego mikroświata!
Niech żyje braterstwo!
Niech żyje socjalizm!
Niech żyje WPR!

Następnie Towarzysz Reutow zwolnił mównicę, oczekując na dalszy rozwój sytuacji.

Towarzysze,
Ze wzruszeniem staję dziś przed Wami, w dniu, w którym celebrujemy Jedność Socjalistyczną – ideał, który jednoczy nas, robotników, chłopów, inteligencję pracującą, obywateli miasta i wsi, w dążeniu do wspólnego dobra, równości i braterstwa.

To święto przypomina nam, że nasza siła nie leży wyłącznie w naszych granicach, lecz w wspólnocie, którą budujemy razem z innymi narodami socjalistycznymi. Nasz udział w sojuszu Wspólnoty Państw Robotniczych jest świadectwem tego, że mimo różnic geograficznych oraz szczegółowych różnic ideologicznych wynikających z charakteru naszych narodów wspólnie i bez zastrzeżeń popieramy główne tezy socjalizmu.

Jak słyszeliśmy od delegacji ZKRR podczas obchodów tego dnia:

„Mimo to nasz sojusz ‒ Wspólnota Państw Robotniczych ‒ funkcjonował bez zarzutów.”
„W ZKRR zapadła cisza, a w LRM wygasła domena forum. Mimo to (…) nasz sojusz (…) wciąż istnieje i funkcjonuje.”

Te słowa niosą dla mnie ogromne znaczenie. Przypominają, że wspólnota nie zależy tylko od infrastruktury technicznej czy od mediów – zależy od woli ludzi, od ducha pracy i solidarności. Nawet jeśli nasza domena forum blednie w świetle codziennych wyzwań, to nasze zobowiązania wobec braci i sióstr w mikronacjach oraz wobec ideałów socjalizmu pozostają żywe w innych formach, czego dowodem są przygotowania do przypadającej w tym miesiącu 8. rocznicy proklamacji Ludowej Republiki Magnifikatu

Niestety nie każdy może się pochwalić takimi osiągnięciami, jak członkowie Wspólnoty Państw Robotniczych. Musimy odważnie i stanowczo przeciwstawiać się błędom rewizjonizmu i reakcjonizmu, które w najgorszym wypadku oznaczają zdradę socjalizmu i zerwanie z solidarnością postępowych narodów, czego przykładem jest sytuacja w Dracji.

Zatem w tym dniu jedności socjalistycznej, składam narodom LRM, ZKRR i BRD życzenia jedności, siły i pokoju.
Podnieśmy wysoko czerwony sztandar i brońmy socjalizmu!

Niech żyje jedność socjalistyczna!
Niech żyje Ludowa Republika Magnifikatu, Związek Kolektywistycznych Republik Rad i Betaudzka Republika Demokratyczna!

Po części przemówień odbył się uroczysty pochód, w którym udział wzięli przedstawiciele rozmaitych zawodów, przodownicy pracy, dzieci, dorośli i starcy. Pochód ten ukazał nie tylko chęć do dalszego rozwoju socjalizmu i do pogłębiania braterskiej więzi z naszymi sojusznikami, ale także radość z tego, co wspólnymi siłami udało się nam już osiągnąć. Wśród banerów nie zabrakło haseł o solidarności ze znajdującym się obecnie w kryzysie ZKRR, a także bratnim Magnifikatem.



Po zakończeniu pochodu wszyscy rozeszli się do swoich mieszkań z pozytywnymi wrażeniami, będąc jeszcze bardziej przekonanymi o słuszności swojej idei i o konieczności dalszego działania.


Niech się świeci 1 listopada!