Beatudia

Towarzysze, należy rozpocząć budowę infrastruktury turystycznej, ponieważ taki cel postawiliśmy przed sobą podczas ostatnich wyborów prezydenckich. Moim zdaniem powinniśmy rozpocząć od Magnetopolu, jako miejscowości dobrze ulokowanej turystycznie. Magnetopol znajduje się najbliżej najwyższego szczytu BRD - szczytu przyjaźni. Gdy już go rozbudujemy, można by zająć się Szczęściogrodem, by równolegle rozwijać turystykę nadmorską.

Jestem zdania że turystykę powinniśmy zacząć rozwijać od Szczęściogrodu. Wydaje mi sie że nadmorskie miejscowości cieszą sie nie dużo większym zainteresowaniem niż te górskie.

Stanisław Kowalski pisze: pt sie 22, 2025 1:16 pm Jestem zdania że turystykę powinniśmy zacząć rozwijać od Szczęściogrodu. Wydaje mi sie że nadmorskie miejscowości cieszą sie nie dużo większym zainteresowaniem niż te górskie.

To zależy. Biorąc pod uwagę, że wakacje dobiegają końca, bliższy jest nam sezon narciarski niż nadmorski. W związku z tym może lepiej jest stworzyć najpierw infrastrukturę górską? Budowa hoteli, wyciągów, wytyczanie szlaków górskich.

W górach, doświadczeni wspinacze otrzymali istotne zadanie: wytyczenie szlaków turystycznych na szczyt przyjaźni (1854 m.n.p.m) dla przyszłych wczasowiczów. Do realizacji powierzonego im zadania zaczęli przygotowania dość szybko, choć prace opóźniły się ze względu na niesprzyjającą pogodę w górach. Nie marnując czasu, studiowali topografię terenu, by zaplanować swoją drogę, rozważając także lokalizację schronisk i przyszłych szlaków.

Następnego dnia grupa 3 wspinaczy wstała o godzinie 4:00, gdy było jeszcze ciemno. Raz jeszcze omówili drogę, zjedli śniadanie, spakowali ciepłą herbatę w termosy i o świcie wyruszyli w drogę zabierając ze sobą wszystko, co niezbędne.

Ciąg dalszy nastąpi

Podczas przedzierania się przez góry porośnięte lasem, pomimo niewygód wszystkim trzem podróżnikom - wspinaczom towarzyszyły dobre nastroje. Podążając za mapą, pozostawiali za sobą co 20 metrów czerwoną chorągiewkę wbitą w ziemię. Chorągiewki te miały być wyznacznikiem jednego z przyszłych szlaków, wzdłuż których miała powstać kamienna ścieżka.
W pewnym momencie jeden z nich, przechodząc pod jedną z wielu stromych, kamiennych pionowych ścian, odczuł na swoim ciele zimny podmuch powietrza. Wydobywał się on z niewielkiej szczeliny w skale. Zanim zorientował się w sytuacji, inny krzyknął:
"Chłopaki! Znaleźliśmy jaskinię!"
Pozostali szybko podeszli w miejsce, z którego dobiegał krzyk.
Ich oczom ukazało się wąskie przejście, które mogło im umożliwić wejście do środka. Z racji, iż posiadali tylko czołówki, zapewniające niewielką ilość światła nie byli pewni, czy chcą tam wejść.

Co powinni uczynić odkrywcy? Zdecydujecie wy, pozostawiając pod postem odpowiednią reakcję

Serduszko- wejść do jaskini
Łapka w górę- kontynuować swoją podróż, a do jaskini wrócić z lepszym oświetleniem.

Wędrowcy górscy wspólnie postanowili, że powrócą do jaskini następnego dnia, z lepszym oświetleniem. Tymczasem kontynuowali oni swoją drogę, która wiodła w górę. Zostały przed nimi jeszcze około 2 godziny drogi na szczyt. Wspólnie żartując szli wzdłuż niewielkiego potoku. Wówczas jeden ze wspinaczy zorientował się, że zużyli już większość zapasu wody. Lekko zaniepokojony poinformował o tym swoich towarzyszy, na co ci zgodnie stwierdzili, że postarają się oszczędzać wodę.
Kontynuowali tak swoją podróż, gdy już około godzinę drogi od szczytu, jeden z nich dojrzał w odległości około 20 metrów niedźwiedzicę z młodymi. Natychmiast po cichu dał o tym znać swoim przyjaciołom. Jednocześnie wyciągnął powoli z plecaka nóż oraz pistolet na flary, który mógł mu potencjalnie posłużyć do odstraszenia niedźwiedzia. Na ten moment wszyscy zamarli jednak w bezruchu zastanawiając się, co zrobić.

Jak na ten niecodzienny widok zareagować powinni nasi podróżnicy?

Like- położyć się na ziemi i udawać martwych

Serduszko- wystrzelić z pistoletu flarowego do niedźwiedzicy, w celu jej odstraszenia

Dowolna inna emotka- powoli oddalić się od niedźwiedziej rodzinki i kontynuować swoją podróż.

Wędrowcy zamarli w bezruchu na widok niedźwiedzicy z młodymi. Doskonale wiedzieli, że ucieczka nieuchronnie spowoduje pościg, którego finał może być tragiczny. Tego, który trzymał w ręku pistolet flarowy szybko powstrzymali pozostali, obawiając się, że wystrzał z niego może jedynie rozjuszyć niedźwiedzicę. Mając ten fakt na uwadze, zdecydowali się położyć na ziemi i udawać martwych. Na znak jednego z uczestników wyprawy, wszyscy położyli się na ziemi. Nie umknęli jednak uwadze niedźwiedzicy. Podchodziła do nich po kolei, nie raz wąchając ich ubrania. W głowach podróżników zaczęły tworzyć się się najczarniejsze scenariusze. W końcu jednak, niedźwiedzia rodzina odeszła w dal, nie rozpoznając w nich zagrożenia dla młodych. By upewnić się, czy aby na pewno byli bezpieczni, leżeli tak jeszcze przez kilka minut. W końcu jednak wstali. Jedni mówili, że całe szczęście, że udało im się przeżyć, i że do celu już niedaleko. Jeden z nich jednak stwierdził, że chce wracać. Finalnie, po małej sprzeczce wszyscy zgodnie stwierdzili, że muszą wykonać swoją misję do końca. Kontynuowali więc wspinaczkę, aż dotarli na sam szczyt, gdzie wbili ostatnią chorągiewkę. Byli w stanie dostrzec z niego całą trasę którą przebyli, i zarazem którą mieli do przebycia w drodze powrotnej. Widoki z największej góry BRD wywarły na nich takie wrażenie, że spędzili tam więcej czasu niż początkowo planowali. Wówczas ich zapasy wody były na wyczerpaniu, a zmrok miał zapaść już za około 5 godzin.

Co powinni zrobić?
serduszko- Podczas schodzenia poszukać źródła, i nalać z niego wody do butelek
like- schodzić z góry i jakoś przetrwać z niewystarczającymi zapasami wody

Po pewnym czasie spędzonym na szczycie przyjaźni, wspinacze rozpoczęli wędrówkę powrotną. Wspólnie zdecydowali, że ciężko będzie im schodzić bez zapasów wody pitnej, i by uniknąć potencjalnych nieprzyjemnych konsekwencji takiej decyzji, zdecydowali się poszukać źródła. By je znaleźć, wpierw musieli dostać się do potoku, wzdłuż którego szli pod górę. Schodzili więc do tego miejsca przez kolejne 2 godziny, gdy doszli do miejsca, w którym wcześniej spotkali niedźwiedzie. Jeden z uczestników wyprawy był już na tyle spragniony, że ledwo trzymał się na nogach. Usiadł więc na kawałku powalonego drzewa, gdy jego dwóch kolegów poszło wzdłuż potoku w górę, szukając źródła. Zajęło im to stosunkowo niewiele czasu, bo zaledwie pół godziny. Po znalezieniu źródła od razu nalali wodę do butelek, oraz zaczęli drogę powrotną. Zgodnie stwierdzili, że lepiej będzie dojść o własnych siłach, a jeśli w ogóle, od wody rozchorować się będąc na dole, niż nie móc powrócić na dół. Po powrocie do swojego kolegi natychmiast dali mu zebraną wodę, oraz zrobili sobie 15 minut przerwy. Następnie wszyscy kontynuowali zejście wzdłuż ustawionych wcześniej chorągiewek. Do miejscowości z której wyruszali doszli na pół godziny przed zachodem słońca, realizując swoje zadanie.

Ta ciężka i wymagająca wyprawa utorowała drogę trudowi setek bohaterskich robotników, przekształcających linię chorągiewek w pełnoprawny szlak, tworząc turystykę socjalistycznej Beatudii.

Ostatnie pytanie
Czy taka forma opowiadania historii oraz rozrywki Wam się podoba? Jeśli nie, co można by w niej zmienić?
Z góry dziękuję za wszelkie odpowiedzi

Ostatnie pytanie
Czy taka forma opowiadania historii oraz rozrywki Wam się podoba?

Owszem taka historia gdzie obywatele mogą wpływać na historie to dobry sposób na aktywność. Jestem za podobnymi historiami nie tylko w temacie turystyki

Jeśli nie, co można by w niej zmienić?

Mi osobiście wszystko pasuje

Z dniem dzisiejszym rozpoczęła się budowa szlaku turystycznego, prowadzącego na szczyt przyjaźni. Szlak zostanie wyłożony kamieniami, a przewidywany czas wejścia i zejścia będzie wynosił 10 godzin. Będzie to pierwszy ze szlaków prowadzących na szczyt. U podnóża góry praca robotników już trwa.

Jednocześnie, równolegle z budową szlaku, z dniem jutrzejszym rozpocznie się dokładniejsza eksploracja odkrytej niedawno jaskini, czego podejmie się ta sama grupa odkrywców, która wyznaczała szlak.